Wednesday, October 11, 2017

Saint Joasaph, Saint Barlaam & Saint Abenner of India (+4th century)

Saint Joasaph, Saint Barlaam
& Saint Abenner of India (+4th century)
August 28 & November 19
Feast days
In the time of Constantine the Great (4th century) there lived in India a pagan king named Abenner, who had only one son, Joasaph (yo-sahf). Abenner was a wise administrator and fearless warrior, loyal to the Indian code of honor, courage and the hatred of Christians.
When the Prince was born, astrologers and wise men were called to prophesy the Prince’s destiny as king. All of them said the same: that he would be a wise and powerful king. But one dared to tell the truth: the Prince would become Christian and give up his throne. The King was furious. He ordered every Christian to be killed or banned from the kingdom, and he put the Prince in a private, guarded castle to shield him from any possible Christian influence.
For twenty years of his life–his entire childhood and youth–Joasaph was confined to the castle. During this time he was taught the skills of wisdom and warfare. The King visited his son often, and was pleased to find his boy qrowing into a fine, strong young man. Finally, convinced that the prophecy was false, Abenncr agreed to let the Prince see his future kingdom. The impression Joasaph received seemed mixed. The world was indeed a very beautiful place, but the sins, sorrows and eventual death of man dimmed its beauty in Joasaph’s eyes, and made him doubtful. No longer content with his luxuries in the palace, he strove to find a life that was soul-fulfilling, unlike what he felt succession to the throne would be.
At the same time, the holy monk Barlaam was told by God that he must bring the salvation of God’s word to the Prince over 1,000 miles away. In time Barlaam arrived and, disguised as a merchant with a “pearl of great price,” was able to get into the castle. Barlaam explained the Orthodox Christian faith to the young Prince, who in turn was immediately devoted and demanded to be baptized. In the months that followed the entire household was converted, including King Abenner who eventually became a hermit and a Saint of the Orthodox Christian Church.
Barlaam left, and Joasaph became king. But he was not content there and missed his spiritual father. Finally he gave his kingdom to relatives and went away to a desert monastery, doing many great things in his time.
(Compiled and illustrated by Martinian Prince, age 14: original Life in the writings of St. John Damascene)

Άγιος Φάρσεϋ (St Fursey) ο Ιρλανδός, ιδρυτής & ηγούμενος Μονής στο Lagny Γαλλίας (+648) – 16 Ιανουαρίου

Άγιος Φάρσεϋ (St Fursey) ο Ιρλανδός, 
ιδρυτής & ηγούμενος Μονής στο Lagny Γαλλίας (+648)
16 Ιανουαρίου
Τα πρώτα χρόνια
Ο Άγιος Φάρσεϋ (St Fursey) γεννήθηκε στην επικράτεια του σημερινού Connacht της Ιρλανδίας, πιθανόν ήταν γιος του Fintan και εγγονός του Finlog, παγανιστή βασιλιά της περιοχής. Η μητέρα του ονομαζόταν Gelges, Χριστιανή κόρη του Aed-Finn, βασιλιά του Connacht. Βαπτίστηκε από τον άγιο Brendan τον πλοηγό, τον θείο του πατέρα του, ο οποίος αργότερα διοίκησε ένα μοναστήρι στο Νησί του Oirbsen, που σήμερα ονομάζεται Inisquin στην περιοχή Lough Corrib. Διαπαιδαγωγήθηκε από τους μοναχούς του αγίου Brendan, και όταν έφτασε στην κατάλληλη ηλικία εισήχθη στο μοναστήρι στο Inisquin (δίπλα στο Galway), υπό τον ηγούμενο άγιο Meldan, τον πνευματικό του φίλο (anam-chura στα Κελτικά), όπου αφιέρωσε τον χρόνο του στην πνευματική ζωή. Η μεγάλη αγιότητα του έγινε από νωρίς γνωστή, και μια ιστορία λέει, πως εκεί, δια μέσο των προσευχών του, δίδυμα παιδιά ενός οπλαρχηγού τα οποία σχετίζονταν με τον βασιλιά Brendinus αναστήθηκαν. Έχτισε το δικό του μοναστήρι στην περιοχή Claran έξω από την πόλη του Headford στην κομητεία Galway και έγινε ο προστάτης άγιος της ενορίας του Headford.
Λέγεται ότι ήταν ασκητικός, φορούσε λεπτά ρούχα όλο το χρόνο. Πολλοί ήρθαν προκειμένου να γίνουν υποτακτικοί του, όμως επιθυμούσε να εξασφαλίσει κάποιες θέσεις για τους συγγενείς του στο νέο μοναστήρι. Για αυτό το λόγο πήγε στο Munster μαζί με μερικούς μοναχούς, όμως όταν πλησίαζε το σπίτι του πατέρα του τον χτύπησε μια θανατηφόρος ασθένεια. Έπεσε σε μια κατάσταση έκστασης από την ενάτη ώρα ώσπου να λαλήσει ο πετεινός, και όσο βρισκόταν σε αυτή την κατάσταση έλαβε το πρώτο του όραμα το οποίο τον έκανε γνωστό στην μεσαιωνική λογοτεχνία.
Σε αυτό το όραμα του αποκαλύφθηκε η κατάσταση ενός αμαρτωλού ανθρώπου και η ομορφιά της αρετής. Άκουσε την χορωδία των Αγγέλων να ψέλνει. Του δόθηκε μια διαταγή από τους δύο αγγέλους που εμφανίστηκαν προκειμένου να τον επαναφέρουν στο σώμα του, να γίνει ένας ποιο δραστήριος εργάτης για τον Κύριο.
Τρεις νύχτες μετά, η έκσταση επανήλθε. Τον μετέφεραν στους Ουρανούς τρεις άγγελοι που αγωνίστηκαν έξι φορές με τους δαίμονες για την ψυχή του. Είδε τις φωτιές της κολάσεως, τη διαμάχη των δαιμόνων, και έπειτα άκουσε τους αγγέλους να τραγουδούν σε τέσσερις χορωδίες «Άγιος, Άγιος, Άγιος ο Κύριος των Πνευμάτων». Ανάμεσα στα πνεύματα των

Tuesday, September 12, 2017

Saint Jacob Netsvetov of Alaska (+1865) – The evangelizer of the Yup’ik Eskimo & Athabascan peoples of Alaska

Saint Jacob Netsvetov of Alaska (+1865)
The evangelizer of the Yup’ik Eskimo & Athabascan peoples of Alaska
July 26
Saint Jacob Netsvetov, Enlightener of Alaska, was a native of the Aleutian Islands who became a priest of the Orthodox Church and continued the missionary work of St. Innocent among his and other Alaskan people. His feast day is celebrated on the day of his repose, July 26.
Father Jacob was born in 1802 on Atka Island, part of the Aleutian Island chain in Alaska. His father, Yegor Vasil’evich Netsvetov, was Russian from Tobolsk, Russia, and his mother, Maria Alekscevna, was an Aleut from Atka Island. Jacob was the eldest of four children who survived infancy. The others were Osip (Joseph), Elena, and Antony. Although not well off, Yegor and Maria did all they could to provide for their children and prepare them to live their lives. Osip and Antony were able to study at the St. Petersburg Naval Academy and then were able to become a naval officer and ship builder, respectively. Elena married a respected clerk with the Russian-American Company. Jacob chose a life with the Church and enrolled in the Irkutsk Theological Seminary.
On October 1, 1825, Jacob was tonsured a sub-deacon. He married Anna Simeonovna, a Russian woman perhaps of a Creole background as was he, and then in 1826 he graduated from the seminary with certificates in history and theology. With graduation he was ordained a deacon on October 31, 1826 and assigned to the Holy Trinity-St. Peter Church in Irkutsk. Two years later, Archbishop Michael ordained Jacob to the holy priesthood on March 4, 1828. Archbishop Michael had earlier ordained John Veniaminov (St. Innocent) to the priesthood. With his elevation to the priesthood, Father Jacob began to yearn to return to his native Alaska to preach the Word of God.
Upon departing, Archbishop Michael gave Father Jacob two antimensia, one for use in the new church that Father Jacob planned to build on Atka, and the other for use in Father Jacob’s missionary travels. After a molieben, Father Jacob and his party set off for Alaska on May 1, 1828. The travelers included Father Jacob, Anna his wife, and his father Yegor who had been tonsured reader for the new Atka Church. This journey, which was always hard, took over year to complete, which was completed on June 15, 1829.
Father Jacob’s new parish was a challenge. The Atka “parish” covered most of the islands and land surrounding the Bering Sea: Amchitka, Attu, Copper, Bering, and Kurile Islands. But, he was to meet the challenge as clothed in his priestly garments, he actively pursued his sacred ministry. To his parishioners, his love for God and them was evident in

Η Αγία Παρθενομάρτυς Μπονόσα (St Bonosa) του Porto Romano της Ostia Ιταλίας (+207) – Μία άγνωστη Ορθόδοξη Αγία

Ostia, Ιταλία
Η Αγία Παρθενομάρτυς Μπονόσα (St Bonosa)
του Porto Romano της πόλεως Ostia Ιταλίας (+207)
Η Αγία Μπονόσα (St Bonosa)
του Porto Romano της Ostia Ιταλίας (+207)
15 Ιουλίου
Η Αγία Παρθενομάρτυς Μπονόσα (St Bonosa) μαρτύρησε στο Porto Romano στις εκβολές του ποταμού Τίβερη, κοντά στην Ρώμη και στην πόλη Ostia της Ιταλίας το 207. Η

Wednesday, July 19, 2017

Ο Άνθρωπος του Θεού, Άγιος Ιωάννης Μαξίμοβιτς (+1966) – 2 Ιουλίου

Ο Άνθρωπος του Θεού, Άγιος Ιωάννης Μαξίμοβιτς (+1966)
Οι άνθρωποι του Θεού -κάθε εποχής- καθορίζουν τον κανόνα της Πίστεως και της ζωής, τόσο για τους συγχρόνους τους όσο και για τις επόμενες γενιές. Είναι μορφές καθοδηγητικές για όλους εμάς πού, ως ταξιδιώτες του κόσμου τού­του, πρέπει να αντιπαλεύουμε με τους πειρασμούς του βίου, για να οδηγηθούμε και να αγκυροβολήσουμε στο λιμάνι της σωτηρίας. Ως εκ τούτου είναι επιβεβλημένο να αναζητούμε με ζήλο τους Αγίους της δικής μας εποχής, γιατί αυτοί μας δείχνουν πώς πρέπει να ζούμε και να πορευόμαστε «εν τη γε­νεά ταύτη τη μοιχαλίδί και αμαρτωλώ» (Κατά Μάρκον 8:38) προκειμένου να αποκτήσουμε τη γνώση και την εμπειρία της Αλήθειας (βλ.: Προς Τιμόθεον Α’ 2:4).
Μεταξύ των Άγιων της Εκκλησίας -όχι μόνο της εποχής μας αλλά και της δισχιλιετούς ιστορίας της Εκκλησίας του Χριστού- λίγες μορφές υπήρξαν τόσο μοναδικές και

Tuesday, July 18, 2017

The Holy Relics of the Saints

The Holy Relics of the Saints
Holy Relics are portions of the earthly remains of Orthodox believers, usually saints. Relics may also include clothing and vestments worn by saints, or items such as pieces of the True Cross. Particles of relics of saints usually are embedded in altar tables during consecration of churches.
The relics of the saints are venerated because in Orthodox belief the body remains temple of the Holy Spirit even after death.
St. Cyril of Jerusalem writes:
“Though the soul is not present a power resides in the bodies of the saints because of the righteous soul which has for so many years dwelt in it, or used it as its minister.”
God also performs miracles through the holy relics of saints, in this way revealing his glory and glorifying his saints in whom he is pleased. One example is the relics of Saint Nektarios, which emitted a sweet-smelling sweat after he had passed away and showed no sign of decay until 20 years after his death.
In North America, the Church is blessed to have three complete sets of relics: St. Herman of Alaska, St. John Maximovitch, and St. Alexis Toth.
Orthodox Wiki

Monday, July 17, 2017

Αγία Μεγαλομάρτυς Κατεβάν Βασίλισσα της Γεωργίας (+1624) – 13 Σεπτεμβρίου


Αγία Μεγαλομάρτυς Κατεβάν Βασίλισσα της Γεωργίας (+1624)
13 Σεπτεμβρίου
Η αγία Κετεβάν έζησε στην Γεωργία στα τέλη του 16ου αιώνα και στις αρχές του 17ου αιώνα.
Ήταν κόρη βασιλιά γαλουχημένη με την ορθόδοξη πίστη. Όταν έφτασε σε ηλικία γάμου έλαβε ως σύζυγό της τον γιο του βασιλιά της Καχέτης Αλεξάνδρου Β΄ (1577-1605), τον Δαβίδ. Ο Δαβίδ όμως πέθανε το 1601 αφήνοντας πίσω του έναν γιο τον Τεϊμουράζ.
Ο αδελφός του Δαυίδ ο Κωνσταντίνος ο οποίος είχε γίνει μωαμεθανός όταν πιάστηκε αιχμάλωτος των περσών, είχε σκοτώσει τον αδερφό του και τον πατέρα του παίρνοντας τα
Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...