Photo

Translate

Wednesday, July 13, 2016

Η Θεία Λειτουργία, ο Άγιος Μηνάς της Ρουμανίας & τα πτηνά του ουρανού – Εμπειρίες κατά τη Θεία Λειτουργία

SAINTS OF MY HEART
Tescohatchie Misty Morning by Erwin Buske.jpg
ORTHODOXY IS LOVE
Ζούσε σ’ ένα μοναστήρι της Ρουμανίας, ένας κεχαριτωμένος ιερεύς, ό πατήρ Μήνας, ό μετέπειτα Όσιος Μηνάς. Αυτός, μετά τη Θεία Λειτουργία, για να ξεκούραστη, έβγαινε στο δάσος, διότι το μο­ναστήρι ήταν μέσα σε δάση, κι εκεί έψελνε και δοξολογούσε τον Θεό με αναστάσιμα τροπάρια καίμε πολλά άλλα.
Τότε μαζεύονταν τα πουλιά του δάσους γύρω του: στο κεφαλάκι του, στους ώμους του, στα χέρια του, αυτός δε τρυφερά τα χάιδευε. Τις περισσότερες φορές, όταν ό πατήρ Μηνάς έψελνε, τα πουλιά βουβαίνονταν και τον άκουγαν.
Επειδή οι Λειτουργίες άρχιζαν νύχτα και τελείωναν με το χάραμα, ώσπου να κάνη Κατάλυσι και να ξεντυθή, ξημέρωνε, έβγαινε ό ήλιος κι έτσι έβγαινε έξω πρωί- πρωί μέσα στο δάσος και χαιρόταν τη φύση και την παρουσία των πουλιών. Κι εκεί Όλοι μαζί αινούσαν και δοξολο­γούσαν τον Θεό.
Παρατηρήθηκε, λοιπόν, στα τελευταία χρόνια της ζωής του, ότι, όταν είχαν πανηγυρική Θεία Λειτουργία και αργούσε να τελείωση, και μάλιστα αργούσε πολύ μετά την ανατολή του ηλίου, τα πουλιά μαζεύον­ταν πάνω στην ‘ Εκκλησία! Την ώρα της Μεταβολής των Τιμίων Δώρων, πού ό ιερεύς έλεγε “τα Σα εκ των Σων”, τότε όλα τα πουλιά πάνω στην Εκκλησία βουβαίνονταν! Και στο “έξαιρέτως της Παναγίας, Άχραντου…”, στα Ρουμανικά βέβαια, και ενώ ή χορωδία έψαλλε το “”Άξιον εστί”, τότε πάλι τα πουλιά άρχιζαν να κελαηδούν!'”
Παρόμοιο γεγονός μου αφηγήθηκε κάποιος πιστός, πού συνέβη και στον Ναό της Παναγίας της Εκατονταπυλιανής στην Πάρο, κατά την Θεία Λειτουργία της παραμονής των Θεοφανείων του έτους 1998.
Δεκάδες σπουργίτια και άλλα πουλιά, φτερουγίζοντας μέσα κι έξω από τον Ναό, από τα ανοικτά παράθυρα του τρούλου, κελαηδούσαν και τιτίβιζαν ζωηρά. Την ώρα, όμως, του Καθαγιασμού των Τιμίων Δώρων βουβάθηκαν και ακινητοποιήθηκαν όλα, για να ξαναρχίσουν μετά το “Έξαιρέτως της Παναγίας Άχραντου…”.
Πηγή:
π. Στέφανος Αναγνωστόπουλος
Εμπειρίες κατά τη Θεία Λειτουργία
εκδ. Γκέλμπεσης
Πειραιάς 2006

Friday, July 8, 2016

Święty Jakub Niecwietow (+1865) - Oświeciciela Ludów Alaski ╰⊰¸¸.•¨* Polish

ALASKA OF MY HEART
NATIVE AMERICANS MET ORTHODOXY
USA OF MY HEART



Święty Jakub Niecwietow (+1865)
Oświeciciela Ludów Alaski
26 lipca
Jakub Niecwietow (ur. 1802 na wyspie Atka, zm. 26 czerwca 1864 w Sitce) – rosyjski kapłan prawosławny. Prowadził działalność misyjną wśród autochtonicznych mieszkańców Alaski. Święty prawosławny.
Jakub (Jakow) Igoriewicz Niecwietow urodził się w rodzinie Rosjanina z Tobolska, pracownika Towarzystwa Rosyjsko-Amerykańskiego, i Marii Aleksiejewej, rdzennej Amerykanki z Atki. Ukończył studia teologiczne w Irkucku, po czym wrócił do Ameryki i ożenił się z Rosjanką o imieniu Anna Simieonowna. Rok później przyjął święcenia diakońskie, a następnie kapłańskie i został skierowany do pracy w parafii św. Mikołaja w Atce. Był pierwszym kapłanem prawosławnym, który urodził się na kontynencie amerykańskim.
Jako proboszcz ks. Niecwietow kontynuował na obszarze Wysp Andrejanowa działalność misyjną zainicjowaną przez Rosyjski Kościół Prawosławny. Założył również szkołę parafialną, w której wykładał język rosyjski. Przetłumaczył tekst Biblii na język aleucki, zaś razem z innym późniejszym świętym Innocentym z Alaski opracował alfabet dla tego języka. Po piętnastu latach pracy duszpasterskiej na Atce otrzymał godność protojereja i został odznaczony Orderem Świętej Anny.
W 1836 zmarła jego żona. Pragnął wówczas udać się do Irkucka i wstąpić do monasteru, jednak nie otrzymał zgody biskupa na wyjazd, jeśli nie znajdzie następcy na swoje stanowisko proboszcza. W związku z tym ks. Niecwietow. Pozostał w związku z tym na Alasce i w 1844 został wyznaczony do podjęcia pracy misyjnej w delcie Jukonu i Kuskokwin. W związku z trudnymi warunkami w nowym miejscu zamieszkania kapłan szybko podupadł na zdrowiu. Mimo tego w dalszym ciągu uczył się miejscowych języków i dialektów i założył centrum misyjne w wiosce plemienia jupik (dzisiejsza miejscowość Russian Mission). Kilkakrotnie prosił biskupa o przysłanie do centrum dodatkowych misjonarzy, jednak mnisi, jacy przybywali na jego prośbę, okazali się niezdatni do pracy misyjnej (jeden z nich okazał się być chory psychicznie, inny zaś zaatakował ks. Niecwietowa siekierą).
W ciągu swojej pracy misyjnej ochrzcił ok. 1320 autochtonów.
W 1862, ze względu na słaby stan zdrowia, został przeniesiony jako proboszcz parafii przy soborze w Sitce, po czym pracował w kaplicy Trójcy Świętej w tym samym mieście, gdzie odprawiane były nabożeństwa w języku tlingit. W ostatnich latach życia był niemal całkowicie niewidomy. Zmarł w 1864 w Sitce.
Został kanonizowany przez Synod Biskupów Kościoła Prawosławnego w Ameryce w soborze św. Innocentego z Alaski w Anchorage 15 października 1994. Ze względu na prowadzoną pracę misyjną otrzymał tytuł Oświeciciela Ludów Alaski.
Źródło: Wikipedia
atka2_1.jpg
Atka, Alaska

聖 以赛亚 St Isaiah the Anchorite 靜修之道 第25章 奧秘心禱 Ascetics-Jesus Prayer ╰⊰¸¸.•¨* Chinese

TAIWAN & HONG KONG OF MY HEART
SAINTS OF MY HEART

Os-Hsaias-2010.jpg
聖 以赛亚
284921-26.jpg
靜修之道 第25章 奧秘心禱 Ascetics-Jesus Prayer
心禱能使內在安定,在苦痛中得安息,
心禱使我們能愛、能感恩並謙卑。
聖潔的修院院長Abbot Isaiah 以赛亚,也是埃及的隱士,他認為心禱是一面心靈的鏡子和良心的明燈。有人也將其比喻為屋內不停發出的、輕微的人聲:潛入的竊賊一聽到屋內有人醒著,便趕忙飛竄逃走。這個屋子就是我們的心,而竊賊是那邪惡意念。禱告是看守人的聲音。但看守的人不再是我,而是基督。
靈性活動使基督在我們的靈魂中具現化。這需要不停地記得主:將主藏在你的裡面、你的靈裡、你的心中,和你的意識中。「我身睡臥,我心卻醒」(雅歌5:2):我自己睡了、撤退了,但是心仍堅守在禱告中,也就是在永生中、在天國裡、在基督中。我生命的樹根,穩穩地扎牢在源頭裡。
而實現的方法就是這句禱詞:「主耶穌基督,神的兒子,憐憫我,罪人」。出聲重複這句禱告,也可以不出聲在心裏面慢慢地、持續地禱告,但要保持專注,並且讓心儘可能地從所有不適當的事物中解脫出來。所謂不適當的事物,不只包括對世俗的愛好關注,也包括種種的期望或是想要祈求解答,或是幻想各種內在異象、試煉、所有各種浪漫的夢想、好奇的問題、各種想像等,都是不適當的。單純(simplicity)才是不可或缺的條件,而謙卑、身心節制一樣也是必要的,基本上關乎這場無形戰爭的一切條件都是必要的。
初信者應多加提防任何最細微的神祕主義傾向。心禱是一種活動,是實際的事工,是一種方法,能使你自己領受並使用神恩典的力量—恆常存在,然而隱藏在已受洗的人裡面—好能夠結出果子。祈禱使這力量在我們的靈魂裡結出果實,除此別無他求。它是一把堅硬的,能擊破外殼的槌子。放棄所有享樂、狂喜、天堂聲音的思想:這是唯一通往神國度的道路,就是十架的道路。釘死在十架是一種可怕的酷刑。但除此以外,我們別無他想。
在嚴格的自我紀律下,用一種簡單、一致的生活方式,將自己「肉體」的生命牢牢釘在十架上。而「思緒」的生命,以及幻想,也應同樣被嚴格控制。藉著禱詞和經文,藉著研讀詩篇和聖教父們的作品,以及其中所命令的,將「思緒」的生命釘牢在十架上。別讓你的幻想恣意飛舞。人稱「思緒紛飛」通常只是在幻想世界中漫無目的地舞動翅膀。當你的思緒不是專注於工作,就立刻再次轉向禱告。
務必要使思緒和想像,如同訓練有素的狗一般地服從自己。別讓小狗到處亂跑、亂吠、翻垃圾桶,又跑到臭水溝玩水。同樣的,你也應該總是要能夠把你自己的思緒和幻想喚回,你必須無數次地、時時刻刻都這樣做。若非如此,恐怕就像St. Anthony所說,你就會像匹馬,不斷地在更換不同的騎士,直到疲乏倒下為止。
若太用力敲打核果外殼,你可能會把裡面的核仁也打碎,所以小心地敲。不要突然就跳到心禱。開始的時候要有所節制,甚至之後也可用其他的禱詞練習。不要太焦慮,不要認為你已能夠專注於禱詞中的每個字詞「主」、「憐憫」。你的禱告必定會分心走意、散亂無序: 確實如此,因為你只是人類。「只有使者在天上,常見我天父的面」(馬太福音18:10),而你只是有著生理慾望的屬世軀體。假如一開始你有長達幾小時完全忘了禱告,也許忘了整天或更久,別驚訝地向天尖叫。視之為自然,簡單看待:你是位缺少經驗的水手,被其他事情如此焦慮地困擾著,以致於忘了要持續著觀看著風象。所以別對自己有所期待,也別對別人有所要求。
專注是一回事,分心是另一回事。禱告使你的思維活絡而清楚:這就是對的方向。禱告者看見周圍萬事,注意並觀察著萬物,透過禱告才能如此正確行事;禱告以清晰穿透的光芒,照亮萬事。
聖靈在我們裡面的聖潔之地運行,只要我們持續擴展心中獨立於世俗的聖潔之地,屬靈的人性就會不斷成長。
禱告能使內在安定,並在苦痛中得到平靜安息,使我們能愛、能感恩並且謙卑。相反地,如果你緊張焦慮、情緒高昂或深陷沮喪,因而混亂不安;如果你感到痛悔、痛苦或是一種誇大的行動意願,或者你陷入狂喜中或醉酒感官中;如果這些事讓你好像聽音樂一樣地享受,讓你感到極度的開心或滿足,因而對自己和對整個世界都感到滿意—你就走錯路了。你在自己身上建造太多東西,吹哨收兵吧,每個真實的禱告總是從自我責備開始。
光明的天使總是帶來平安,這平安是黑暗的魔鬼不計一切代價要摧毀的。藉此,眾教父說,一個人能夠分辨出魔鬼的力量和真正的良善。
imδφγκλη΄λδκφage.jpeg
資源:
台灣基督東正教會 Orthodox Taiwan

Το Βραβείο Nobel του Ιρλανδού Seamus Heaney, ο Άγιος Κέβιν (St Kevin) της Ιρλανδίας (+618) & η Υπεραγία Θεοτόκος

IRELAND OF MY HEART
Glendalough
d712f8e010f677f08461d14206ab0a51
Άγιος Κέβιν ο θαυματουργός,
ο ερημίτης της φύσης, ο Άγιος της βαθιάς προσευχής & της αγάπης
ιδρυτής & ηγούμενος Μονής στην Κοιλάδα των δύο Λιμνών
στο Glendalough Ιρλανδίας (+618)
╰⊰¸¸.•¨*
Κοιμήθηκε 120 ετών
Προστάτης εγκύων, δενδροκόμων, κτηνοτρόφων,
κτηνιάτρων καί προστάτης τοῦ περιβάλλοντος τῆς Ἰρλανδίας
3 Ιουνίου
EdmundRice
JBYeats St Kevin
c434dbc32ceedd4f2501479c6ba31a43
Το Βραβείο Nobel του Ιρλανδού Seamus Heaney, 

ο Άγιος Κέβιν (St Kevin) της Ιρλανδίας (+618) 

& η Υπεραγία Θεοτόκος

«Τό 1995, τό βραβεῖο Nobel λογοτεχνίας ἀπενεμήθηκε στόν Ἰρλανδό Seamus Heaney. Στήν πανηγυρική ὁμιλία, τήν ὁποία ἐξεφώνησε στή Σουηδική Ἀκαδημία κατά τήν τελετή ἀπονομῆς τοῦ βραβείου, ἀναφέρθηκε σ’ ἕνα ἅγιο τῆς Ἰρλανδίας, τόν ἅγιο Κέβιν.
Ὁ ἅγιος Κέβιν ἔζησε τόν 7ο αἰ.. Εἶναι ἅγιος τῆς Μίας Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας μας, ἀφοῦ ἔζησε πολύ πρίν συμβῆ τό Μεγάλο Σχίσμα ἀνάμεσα στούς Χριστιανούς τῆς Εὐρώπης. Ἡ Ἐκκλησία μας τιμᾶ τή μνήμη του στίς 3 Ἰουνίου.
Ὁ νομπελίστας λογοτέχνης διηγήθηκε τό ἑξῆς περιστατικό ἀπ’ τή ζωή τοῦ ἁγίου Κέβιν:
“Κάποτε, ἐνῶ ὁ ἅγιος προσευχόταν μέ τεντωμένα τά χέρια σέ σχῆμα σταυροῦ, ἕνα πουλί στάθηκε στήν ἀνοικτή παλάμη του καί γέννησε τό αὐγό του. Ὁ ἅγιος ἦταν τόσο εἰρηνικός, πού τό πουλί δέν δίστασε γιά ὁλόκληρες μέρες νά κάθεται στό χέρι του καί νά κλωσσάη τό αὐγό μέχρι πού βγῆκε ὁ νεοσσός!…”.
Ὁ Heaney ἀπεκάλεσε τόν ἅγιο Κέβιν “ὁδοδείκτη”. Δηλαδή, δείκτη πορείας. Μιᾶς πορείας, πού ὅπως εἶπε, “ὁδηγεῖ πρός τήν ἐνηλικίωσί μας”.
Μέ ἄλλα λόγια: Τό παράδειγμα τοῦ ἁγίου τῆς Ἰρλανδίας, μᾶς δείχνει ὅτι μόνο μέσῳ τῆς προσευχῆς μπορεῖ ὁ ἄνθρωπος νά “μεγαλώση”. Νά πάψη νά εἶναι νήπιο. Καί νά γίνη ὥριμος ἄνθρωπος, ὁ ὁποῖος ξέρει καλά ποῦ πηγαίνει. Καί φυσικά αὐτό γίνεται, ὄχι μέσῳ μιᾶς προσευχῆς φτηνῆς, τοῦ στύλ “ἄντε νά τελειώνουμε”. Ἀλλά μέσῳ μιᾶς προσευχῆς, πού εἶναι ἔκφρασι ἀγάπης καί ἐμπιστοσύνης στό Χριστό· μιᾶς προσευχῆς πού ἐπιμένει “νά κτυπάη τήν πόρτα” τοῦ Θεοῦ, καί ὑπομένει νά κοπιάζη γιά χάρι Του σωματικά καί ψυχικά.
Τή δεύτερη ἡμέρα τῶν Χριστουγέννων εἶναι μία ἀπ’ τίς μεγαλύτερες γιορτές τῆς Παναγίας. Λέγεται Σύναξις τῆς Ὑπεραγίας Θεοτόκου.
Τιμᾶμε καί γιορτάζουμε Αὐτήν, πού ἀγάπησε τό Θεό καί τήν προσευχή τόσο, πού ἐπέμεινε καί ὑπέμεινε τόν κόπο τῆς προσευχῆς, περισσότερο ἀπό κάθε ἄλλο ἄνθρωπο στόν κόσμο. Γι’ αὐτό ἀξιώθηκε νά ἐπιτύχη κάτι ἀσύγκριτα μεγαλύτερο ἀπό αὐτό τό ὁποῖο πέτυχε ὁ Ἰρλανδός ἅγιος.
Ὁ ἅγιος Κέβιν ἔκανε τό χέρι του φωλιά, γιά νά γεννηθῆ ἕνα πουλάκι.
Ἡ Παναγία ἔκανε τό Ἄχραντο Σῶμα Της Ναό γιά νά γεννηθῆ ὁ ἴδιος ὁ Θεός! Ἡ προσευχή Της εἶχε τέτοια δύναμι, ὥστε κατέβασε —κυριολεκτικά— τό Θεό στή γῆ. Ἡ προσευχή Τήν ἁγίασε τόσο, ὥστε νά εἶναι ὁ μόνος καθαρός τόπος, ἄξιος νά δεχθῆ τό Λόγο τοῦ Θεοῦ.
Ὁ ἅγιος Κέβιν τά ἔχασε, ὅταν εἶδε ἕνα πουλί νά φωλιάζη στό χέρι του.
Ἡ Παναγία ἀσύγκριτα περισσότερο ἀπόρησε καί θαύμασε, ὅταν κατάλαβε ὅτι θρονιάσθηκε μέσα της ὅ Ἴδιος ὁ Θεός».
ΠΗΓΗ:
Ἀρχιμ. Ἰωάννου Κωστώφ
Ἡ Θεοτόκος
ἐκδ. Ἅγ. Ἰωάννης ὁ Δαμασκηνός
Ἀθήνα 2012
http://www.truthtarget.gr (Ὧρες Ἐξομολόγησης)
TRUTH TARGET

π. Δημήτριος Γκαγκαστάθης (+1975): Ο Αρχάγγελος Μιχαήλ οδηγεί μια γυναίκα σε μετάνοια

ORTHODOXY IS LOVE



π. Δημήτριος Γκαγκαστάθης (+1975): 

Ο Αρχάγγελος Μιχαήλ οδηγεί μια γυναίκα σε μετάνοια
O αγιασμένος σύγχρονος Γέροντας και ιερέας των Τρικάλων, π. Δημήτριος Γκαγκαστάθης, με την άδεια της Ευαγγέλιας Γ., μας αναφέρει την μεταστροφή της από την αμαρτωλή ζωή στην συνειδητή Χριστιανική ζωή και στο Ιερό Μυστήριο της Θείας Εξομολόγησης.
Μας αναφέρει ο π. Δημήτριος Γκαγκαστάθης:
Η Ευαγγελία Γ., ετών 28, κάτοικος Βάνιας, στις 6 Αυγούστου το απόγευμα έπαθε τα εξής:
Η Ευαγγελία από τα μικρά της χρόνια είχε μία άστατη ζωή. “Έκανε τήν ζωή της” μή έχοντας καμμία σχέση μέ τόν Θεό καί τήν Εκκλησία, καί τελευταία συζούσε παράνομα μέ έναν παντρεμμένο, τόν Ν.Κ. 54 ετών, πού είχε αφήσει τήν γυναίκα του…
Ό Θεός όμως περίμενε τήν μετάνοιά της…
Στίς 6 Αυγούστου τού 1958 , ημέρα Τετάρτη, στίς 7 τό απόγευμα πήγε φαγητό στόν φίλο της πού έβοσκε τά πρόβατα. Τό έδωσε, καί φεύγοντας από εκεί γιά τό σπίτι της, τής παρουσιάστηκαν στόν δρόμο κάποια άγνωστα, περίεργα πλάσματα…
Τήν φοβέριζαν, γιατί είχε έλθει πιά ή οργή τού Θεού επάνω της καί έπρεπε νά ξεκαθαρίσει τήν θέση της. Άλλοι τήν έδερναν, άλλοι τήν τραβούσαν νά τήν πνίξουν στό νερό, άλλοι τήν έσπρωχναν δεξιά καί αριστερά…
Τελικά τήν πήγαν σ΄ ένα μαντρί, καί εκεί όλη τήν νύκτα πέρασε αφάνταστη τιμωρία…
Τήν επόμενη μέρα, στίς 1 τό μεσημέρι, τήν βρήκαν σέ μιά καλύβα βασανιζόμενη από ακάθαρτα πνεύματα. Είχε δαιμονισθεί!
Τήν πήραν καί τήν έφεραν στό σπίτι της, καί εκεί, δέν έπαψε νά φωνάζει δυνατά καί νά συνομιλεί μέ πονηρά πνεύματα δεχόμενη φοβερό ξύλο από αυτά…
‘Ολα τά παραπάνω τά διαβεβαιώνω σάν ιερέας τού χωριού καί σάν αυτόπτης μάρτυρας, μιά καί μέ κάλεσαν νά τής διαβάσω εξορκιστικές ευχές γιά νά ησυχάσει…
Στίς 6 τό απόγευμα φέραμε στήν δαιμονισμένη, τήν εικόνα τών Παμμεγίστων Ταξιαρχών, καί όπως ομολόγησε μετά ή ίδια, συνέβησαν περίεργα καί θαυμαστά πράγματα…
Μέ τήν είσοδο τής εικόνας τών Αρχαγγέλων στό σπίτι της είδε έναν αστραπόμορφο νέο μέ σπαθί πού τής είπε:
“Μή φοβάσαι, εγώ θά σέ απαλλάξω από όλα αυτά, αλλά θά σταματήσης τίς αμαρτίες πού μέχρι σήμερα έκανες καί θά μετανοήσεις. Εγώ θά είμαι μαζί σου ! Νά τό πείς αυτό παντού, ότι ή Εκκλησία έχει ζωντανή θρησκεία, γιά νά πιστέψει ό κόσμος καί νά μετανοήσει…”.
Καί αμέσως, μέ τά τελευταία λόγια τού Αρχαγγέλου, τά πνεύματα τού σκότους διαλύθηκαν, έπαψαν τά φαινόμενα καί επανήλθε στόν εαυτό της. Σηκώθηκε, προσκύνησε τήν εικόνα ευχαριστώντας τούς Αγίους γιά τήν προστασία τους καί υποσχέθηκε αλλαγή ζωής από τήν ίδια ώρα!…
Σήμερα είναι καλά, διηγούμενη όσα είδε καί έπαθε, καί ενθυμούμενη πάντα τόν Αρχάγγελο Μιχαήλ όμοιο μέ αστραπή μέ τό σπαθί στό χέρι, πού τήν έσωσε από τήν τιμωρία τών ακαθάρτων πνευμάτων…
Τά παραπάνω τά γράφω σάν αυτόπτης μάρτυς τών εν λόγω συμβάντων…
Ο ιερεύς τού χωριού,
π. Δημήτριος Γκαγκαστάθης, Βάνια Τρικάλων, 1958 – Αυγούστου 10
Πηγή:
Ευάγγελος Π. Λέκκος
Παπα-Δημήτρης Γκαγκαστάθης – Σύγχρονοι Γέροντες
εκδ. Σαΐτης, 2011
Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...